Ρύθμιση μέσω κίνησης
Η ρύθμιση μέσω κίνησης ("χοροπηδάει πριν τον ύπνο”) δεν είναι επιλογή.. είναι έκφραση ρύθμισης!
Αυτό μάθαμε απο την Δρ. Μόνα Ντελαούκε, η οποία είναι παιδοψυχολόγος, κλινική θεραπεύτρια και συγγραφέας με πάνω από 30 χρόνια εμπειρίας στην υποστήριξη παιδιών με αναπτυξιακές, συναισθηματικές και συμπεριφορικές δυσκολίες.
Έγινε ιδιαίτερα γνωστή για την προσέγγισή της που βασίζεται στη νευροεπιστήμη, την πολυγαγγλιακή θεωρία (Polyvagal Theory) και τη βαθύτερη κατανόηση της συμπεριφοράς ως έκφραση του σώματος και του νευρικού συστήματος, όχι ως απλή "καλή" ή "κακή" διαγωγή.
Σε ένα απο τα βιβλία της λοιπόν μας εξηγεί πως πολλές φορές αυτό που φαίνεται σαν υπερδιέγερση ή κακή συμπεριφορά είναι στην πραγματικότητα το σώμα του παιδιού που προσπαθεί να ρυθμίσει το νευρικό του σύστημα.
Τα παιδιά χρησιμοποιούν φυσικά μέσα όπως το να τρέχουν, να στροβιλίζονται ή να πηδούν για να επαναφέρουν ισορροπία στο σώμα και τον εγκέφαλο. Αυτό δεν είναι παραβίαση των κανόνων. Είναι βιολογική ανάγκη.
Το βράδυ λοιπόν καθώς το παιδί πλησιάζει στην ώρα ύπνου, το σώμα του προσπαθεί να αποφορτιστεί. Η σωματική εκτόνωση μπορεί να είναι ένδειξη προσπάθειας αυτορρύθμισης κι όχι ότι δεν ‘σέβεται’ τη ρουτίνα.”
📌 Τι προτείνει ;
Να ενσωματώσουμε μια ρουτίνα που περιλαμβάνει κίνηση. Να βάλουμε σκόπιμα “ρυθμιστικά παιχνίδια” ή ήπιες κινητικές δραστηριότητες πριν τον ύπνο (π.χ. στρέτσινγκ, μικρά πηδηματάκια κ.α.).
Το σώμα ρυθμίζει τον εγκέφαλο και όχι το αντίστροφο.
🫂 Κλείνοντας ας θυμηθούμε τα λόγια της Mona Delahooke "Before we rush to fix behaviors, we must understand the body behind them."
ή σε ελεύθερη απόδοση ελληνικά:
“Πριν προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τη συμπεριφορά, πρέπει να καταλάβουμε το σώμα που την εκφράζει.”
Αυτό μάθαμε απο την Δρ. Μόνα Ντελαούκε, η οποία είναι παιδοψυχολόγος, κλινική θεραπεύτρια και συγγραφέας με πάνω από 30 χρόνια εμπειρίας στην υποστήριξη παιδιών με αναπτυξιακές, συναισθηματικές και συμπεριφορικές δυσκολίες.
Έγινε ιδιαίτερα γνωστή για την προσέγγισή της που βασίζεται στη νευροεπιστήμη, την πολυγαγγλιακή θεωρία (Polyvagal Theory) και τη βαθύτερη κατανόηση της συμπεριφοράς ως έκφραση του σώματος και του νευρικού συστήματος, όχι ως απλή "καλή" ή "κακή" διαγωγή.
Σε ένα απο τα βιβλία της λοιπόν μας εξηγεί πως πολλές φορές αυτό που φαίνεται σαν υπερδιέγερση ή κακή συμπεριφορά είναι στην πραγματικότητα το σώμα του παιδιού που προσπαθεί να ρυθμίσει το νευρικό του σύστημα.
Τα παιδιά χρησιμοποιούν φυσικά μέσα όπως το να τρέχουν, να στροβιλίζονται ή να πηδούν για να επαναφέρουν ισορροπία στο σώμα και τον εγκέφαλο. Αυτό δεν είναι παραβίαση των κανόνων. Είναι βιολογική ανάγκη.
Το βράδυ λοιπόν καθώς το παιδί πλησιάζει στην ώρα ύπνου, το σώμα του προσπαθεί να αποφορτιστεί. Η σωματική εκτόνωση μπορεί να είναι ένδειξη προσπάθειας αυτορρύθμισης κι όχι ότι δεν ‘σέβεται’ τη ρουτίνα.”
📌 Τι προτείνει ;
Να ενσωματώσουμε μια ρουτίνα που περιλαμβάνει κίνηση. Να βάλουμε σκόπιμα “ρυθμιστικά παιχνίδια” ή ήπιες κινητικές δραστηριότητες πριν τον ύπνο (π.χ. στρέτσινγκ, μικρά πηδηματάκια κ.α.).
Το σώμα ρυθμίζει τον εγκέφαλο και όχι το αντίστροφο.
🫂 Κλείνοντας ας θυμηθούμε τα λόγια της Mona Delahooke "Before we rush to fix behaviors, we must understand the body behind them."
ή σε ελεύθερη απόδοση ελληνικά:
“Πριν προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τη συμπεριφορά, πρέπει να καταλάβουμε το σώμα που την εκφράζει.”